105 lat temu, 16 stycznia 1919 r., stanowisko premiera rządu RP objął Ignacy Jan Paderewski. Cieszący się powszechnym szacunkiem światowej sławy pianista rozpoczynał bardzo trudną misję, której celem miało być zjednoczenie podzielonego politycznie kraju.
W czasie I wojny światowej obok Romana Dmowskiego był orędownikiem odrodzenia państwa polskiego wśród zachodnich aliantów. Przypisuje mu się wpływ na amerykańskiego prezydenta, który w swoich 14 punktach umieścił postulat stworzenia niepodległej Polski.
Paderewski był wraz z Romanem Dmowskim pełnomocnym przedstawicielem państwa polskiego na konferencji wersalskiej. Stał się również przedstawicielem Komitetu Narodowego Polskiego na obszar Stanów Zjednoczonych. Jego pojawienie się w Poznaniu stało się iskrą, która wznieciła płomień zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego.
Również w okresie międzywojennym Ignacy Jan Paderewski był aktywnym na scenie politycznej. Podczas II wojny światowej Paderewski wszedł w skład władz polskich na uchodźstwie. Jeszcze pod koniec życia, podupadłszy na zdrowiu wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie uzyskał dla Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie amerykańskie kredyty na uzbrojenie. Niemcy uznali tego wielkiego polskiego patriotę za wroga III Rzeszy umieszczając jego nazwisko w tzw. Czarnej Księdze. Był to rejestr osób, które hitlerowcy po zwycięstwie nad Wielką Brytanią mieli zatrzymać i bezzwłocznie zamordować.
29 czerwca 1941 roku Ignacy Jan Paderewski zmarł na skutek powikłań po zapaleniu płuc podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych. Obecnie prochy tego wielkiego Polaka spoczywają w krypcie archikatedry św. Jana w Warszawie.
zdjęcie: AnonymousUnknown author, Public domain, via Wikimedia Commons
Żródło: Konsulat Generalny RP w Łucku