15 sierpnia w Polsce to dzień wyjątkowy. Dla jednych przede wszystkim uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, dla innych – święto Matki Boskiej Zielnej. To jeden z tych momentów w roku, kiedy religia, tradycja i codzienne życie mieszkańców wsi spotykają się w jednym obrzędzie.
To święto, w którym do kościoła przynosi się to, co w sierpniu daje ziemia: zioła, kwiaty, kłosy zbóż, owoce, warzywa. Taki przyniesiony do kościoła bukiet był symbolem całego gospodarstwa, całorocznej pracy człowieka i tego, co udało się zebrać z ziemi. Człowiek przynosił do świątyni część tego, czym obdarowała go natura, i oddawał to Bogu.
Podobny sposób myślenia możemy odnaleźć również w tradycjach innych narodów Europy Środkowo-Wschodniej. Religijne święto bardzo często łączyło się tutaj z rytmem przyrody. Człowiek żył zgodnie z porami roku, z siewem, żniwami i zbiorami. Nic więc dziwnego, że owoce pracy rolnika stawały się częścią religijnego obrzędu.
Dobrym przykładem jest tradycja ukraińska związana ze świętem Spasa.
Spas to nie jedno święto, ale cały zespół sierpniowych tradycji związanych między innymi z przemienieniem Pańskim i błogosławieniem plonów. W ukraińskiej kulturze szczególnie mocno zakorzenił się zwyczaj przynoszenia do cerkwi owoców, miodu, ziół czy innych darów ziemi.
Najbardziej znany jest tak zwany Jabłkowy Spas – święto Przemienienia Pańskiego, kiedy święci się między innymi jabłka i inne owoce.
I tutaj możemy dostrzec niezwykłe podobieństwo między polską Matką Boską Zielną a ukraińskim Spasem.
