87 lat temu zmarł Karol Szymanowski, polski pianista, kompozytor, pedagog i pisarz.
Karol Szymanowski urodził się 3 października 1887 roku w Tymoszówce, w rodzinnym majątku na Ukrainie.
Edukację muzyczną rozpoczął mając 7 lat, początkowo uczył go ojciec, a później w lokalnej szkole muzycznej wuj Gustaw Neuhaus, który odkrył talent kompozytorski swojego ucznia. Po maturze w 1901 r. przyjechał do Warszawy, by tam rozwijać się dalej w kierunku muzycznym, jednak początki były trudne. Przez pierwsze dwa lata studiował kompozycję, kontrapunkt i harmonię, a w 1903 r. wyjechał do Berlina, gdzie przebywał do 1905 r.
I wojnę światową Karol Szymanowski spędził w rodzinnym majątku, który rodzina utraciła w wyniku rewolucji bolszewickiej. Mimo to, ten okres był dla niego jednym z bardziej płodnych pod względem twórczości.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Karol Szymanowski przeniósł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie w 1927 objął kierownictwo Warszawskiego Konserwatorium Muzycznego, prawdopodobnie dzięki temu, trzy lata później został jego pierwszym rektorem. W swej pracy pedagogicznej starał się dawać swoim uczniom jak najlepsze możliwości rozwoju sprowadzając znakomitości ze świata muzyki. Pisał głównie teksty publicystyczne, dwie powieści i wiele dzieł literackich, jednak były to głównie szkice. Wyjątkiem jest zachowana we fragmentach powieść Efebos.
W latach 30. zachorował na gruźlicę, a dodatkowe podróże mocno nadszarpnęły jego zdrowie. Wyprowadził się z Warszawy do Zakopanego, by przebywać w zdrowszym środowisku.
Zmarł w Lozannie, 29 marca 1937 r. pochowany został w Krakowie, w Krypcie Zasłużonych na Skałce. Pośmiertnie odznaczony Orderem Odrodzenia Polski, a także Orderem Orła Białego.
Źródło: Konsulat Generalny RP w Łucku