Dziś, 28 lipca, 26. rocznica śmierci Zbigniewa Herberta, polskiego poety, eseisty oraz dramaturga.
Zbigniew Herbert urodził się 29 października 1924 r. we Lwowie. Tuż przed wybuchem wojny rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego we Lwowie, kontynuował ją podczas wojny i okupacji na tajnych kompletach. W 1943 zaczął studiować polonistykę na konspiracyjnym Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Jednocześnie walczył w szeregach Armii Krajowej. W roku 1944 przeniósł się do Krakowa, gdzie po wojnie ukończył studia ekonomiczne (1947) na Akademii Handlowej. Od roku 1948 przebywał w Sopocie, wtedy to rozpoczął studia na wydziale prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Herbert był przede wszystkim poetą, choć pisał także utwory dramatyczne, eseje czy formy prasowe. Poetycki debiut Zbigniewa Herberta miał miejsce w 1950 roku na łamach tygodnika „Dziś i jutro”, ukazały się wtedy wiersze: „Napis”, „Pożegnanie września” i „Złoty środek”.
Od roku 1955 należał do Związku Literatów Polskich. W latach 60-tych wiele podróżował, był w Anglii, Włoszech, Niemczech, Francji i Grecji. W krótkim czasie przyjęto go wielu elitarnych zrzeszeń literackich, m.in. do Polskiego PEN Clubu.
Twórczość Herberta doczekała się uznania, poeta był wielokrotnie nagradzany (m.in. nagroda im. Nikolausa Lenaua w 1965 r. , nagroda im. Herdera w 1973 r. i nagroda im. Petrarki w 1978 r.). Jego wiersze były też tłumaczone na wiele języków i zdobywały sobie popularność także za granicą.
Zbigniew Herbert zmarł 28 lipca 1998 roku. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim. W pogrzebie uczestniczyli Nobliści – Wisława Szymborska i Czesław Miłosz.
Źródło: Konsulat Generalny RP w Łucku