2 maja – Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. 
Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to jedno z najmłodszych świąt państwowych – zostało ustanowione w 2004 roku. Tego dnia Polacy wspominają historię biało-czerwonych barw narodowych i z dumą eksponują flagi.
Polskie barwy narodowe jako jedne z nielicznych w świecie mają pochodzenie heraldyczne. Wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W symbolice polskiej flagi biel pochodzi od bieli Orła, będącego herbem Polski i bieli Pogoni – rycerza galopującego na koniu, który jest herbem Litwy. Oba te herby znajdują się na czerwonych tarczach herbowych.
Na fladze biel znalazła się u góry, a czerwień na dole, ponieważ w polskiej heraldyce ważniejszy jest kolor herbu niż tła.
Barwy biała i czerwona zostały po raz pierwszy uznane za narodowe 3 maja 1792 r., w pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Formalnie zostały przyjęte jako kolory państwa polskiego przez Sejm Królestwa Polskiego w 1831 r., w czasie powstania listopadowego. Po odzyskaniu niepodległości wygląd polskiej flagi zatwierdził Sejm Ustawodawczy 1 sierpnia 1919 r.
Zdjęcie: Narodowe Centrum Kultury
Również 2 maja jest dniem Polonii i Polaków za granicą.
Od 2002 roku 2 maja obchodzony jest Dzień Polonii i Polaków za Granicą. Święto państwowe ustanowione zostało przez Sejm RP z inicjatywy Senatu RP. W ten sposób uhonorowano osoby żyjące poza granicami Polski, które zabiegały o polską niepodległość oraz wyrażały swoje przywiązanie do Rzeczypospolitej.
Według danych MSZ poza Polską mieszka ok. 20 mln osób polskiego pochodzenia. Są to osoby, które wyjechały z kraju lub urodziły się poza Polską, ale poczuwają się do polskiego pochodzenia i związków z polskością.
Grafika: POLSKIE STOWARZYSZENIE KULTURALNE im. JÓZEFA BEMA NA WĘGRZECH
Źródło: Konsulat Generalny RP w Łucku