Dziś, 22 lipca, 145. rocznica urodzin Janusza Korczaka – polskiego lekarza żydowskiego pochodzenia, pedagoga, pisarza, publicysty oraz twórcy oryginalnego systemu pracy z dziećmi, opartego na partnerstwie.
Janusz Korczak – (Henryk Goldszmit) urodził się 22 lipca 1878r. w Warszawie. Pochodził ze spolonizowanej żydowskiej rodziny Goldszmitów. Uczęszczał do Gimnazjum Pruskiego. Jako korepetytor zaczął działać bardzo wcześnie, mając osiemnaście lat, ze względu na trudne warunki bytowe. Debiut pisarski odnotował w 1896 roku, a była nim publikacja w tygodniku satyrycznym humoreski pt. „Węzeł gordyjski”. Ukończył później studia medyczne, zostając lekarzem. W 1912 roku zrezygnował z pracy w szpitalu na rzecz pełnienia funkcji dyrektora w żydowskim Domu Sierot – miał tam okazję analizować rozwój psychofizyczny u dzieci. Pod Kijowem natomiast objął stanowisko lekarza pediatry w przytułku dla dzieci. Cieszył się niezwykła sympatią swych wychowanków, szybko został autorytetem w pedagogice dziecięcej. Stawiał na zaufanie i szacunek do dzieci, jak również wyrozumiałość podyktowaną dobrem dzieci. W latach 1919-1920 w Łodzi pełnił służbę jako lekarz w Wojsku Polskim. W ostatnich miesiącach swojego życia (czasy II wojny światowej) prowadził zapiski pamiętnikarskie – dokumentację z getta tuż przed jego likwidacją. Zginął 6 sierpnia w 1942 roku w Treblince.
Zdjęcie: Korczak Janusz, zdjęcie z dziećmi
fot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Źródło: Konsulat Generalny RP w Łucku