Dziś, 19 marca, 155.rocznica urodzin Józefa Mehoffera, polskiego malarza, witrażysty, grafika oraz jednego z najważniejszych modernistycznych artystów okresu Młodej Polski.
Józef Mehoffer urodził się w roku 1869 w Ropczycach w rodzinie spolonizowanych Austriaków (zamieszkującej w Galicji od trzech pokoleń). Józef Mehoffer kształcił się w Krakowie w Szkole Sztuk Pięknych, gdzie nauczał m.in. Jan Matejko. Studiował też w Wiedniu i Paryżu. W czasie studiów przyjaźnił się ze Stanisławem Wyspiańskim.
Mehoffer odbywał liczne podróże, poznając zabytki architektury i sztuki. Był w Niemczech, Szwajcarii, Francji, Włoszech. W 1935 roku otrzymał Złoty Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury, a dwa lata później Krzyż Komandorski z Gwiazdą Odrodzenia Polski za propagowanie polskiej kultury za granicą.
Oprócz malarstwa sztalugowego uprawiał także portret kredkowy, akwafortę i akwatintę. Ważne miejsce w jego dorobku zajmuje grafika użytkowa. Artysta projektował liczne afisze, ilustracje książkowe, winiety, znaki towarowe i banknoty. Jest ponadto autorem wielu zrealizowanych projektów witraży w polskich kościołach. Jego portrety cechuje dbałość o ukazanie stroju, chętnie przedstawiał postacie w strojach historycznych.
W pierwszym okresie twórczości pod wpływem Jana Matejki hołdował realizmowi. Później uległ wpływom wiedeńskiej secesji i japońskich drzeworytów. Jego dzieła charakteryzuje płaski styl, soczystość barw, dekoracyjność, płynność i zawiłość linii.
Artysta chętnie sięgał po motywy symboliczne i alegoryczne. Inspirował się polską sztuką ludową, średniowiecznymi witrażami francuskich katedr i japońskimi drzeworytami. Mehoffer należał do grona założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”.
Artysta zmarł w 1946 roku w Wadowicach.
Obecnie w domu przy ul. Krupniczej 26 w Krakowie, gdzie mieszkał Józef Mehoffer, znajduje się muzeum poświęcone jego sztuce.
Źródło: Konsulat Generalny RP w Łucku