Dziś, 21 lutego 13. rocznica śmierci jednego z najwybitniejszych polskich artystów XX w., Jerzy Nowosielskiego którego sztuka stanowi wspólne dziedzictwo i chlubę Polski i Ukrainy.
Jerzy Nowosielski urodził się w 1923 roku w Krakowie i rodzinie polsko-ukraińskiej. Na początku swej drogi artystycznej był asystentem Tadeusza Kantora i pozostawał pod wpływem Tadeusza Brzozowskiego. W okresie socrealizmu zajmował się sztuką sakralną oraz scenografią.
Swoją pierwszą wystawę miał w 1955, zaraz potem reprezentował Polskę na biennale w Wenecji (1956) i w São Paulo (1959). Łódź opuścił z żoną we wrześniu 1962, aby wrócić do Krakowa.
Od 1976 był profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, Grupy Młodych Plastyków oraz Grupy Krakowskiej.
W 1996 wspólnie z żoną Zofią założył Fundację Nowosielskich, której celem jest wspieranie wybitnych osiągnięć kultury polskiej poprzez przyznawanie stypendiów i dorocznych nagród.
Zainspirowany dziedzictwem Bizancjum, nawiązywał do niego zarówno w swych pracach sakralnych, jak i świeckich. Z surrealizmu przejął atmosferę dwuznaczności i tajemnicy. Z ikony – mocny kontur i płaskość form, oraz głęboką symbolikę światła i koloru. Potężna, artystyczna wizja Nowosielskiego, zakorzeniona w tradycji awangardy, odwołuje się do bogactwa tradycji II Rzeczypospolitej, ale także do całej kultury śródziemnomorskiej.
Zmarł 21 lutego 2011 roku. Został pochowany w alei zasłużonych na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Źródło: Konsulat Generalny RP w Łucku